شعر جدید خودم

همه شعرای وب که از خودم نیست منم هیچ وقت نگفتم شاعرم یه سریاش از خودمه یه سریشم نه چرا بعضیا بد قضاوت میکنن

این شعر جدید خیلی کار جدید باحالی شده ولی بازم نظر بدید من خوشحال میشم قربون همتون

خوتون واسش یه اسم انتخاب کنید من اسمی در نظر نگرفتم

آره خوب من ديونم       ولي اينو مي دونم       من ميخوام فقط با تو بمونم

زندگي بي تو برام بي معنيه                 چجوري بگم يه جوارايي يعني يه

قفسي كه توش اسيرم                          اگه تو نياي ميدوني ميميرم

مي دوني دوستت دارم ديونه وار                تو بيا تو بيا پيشم بمون همين يه بار

آخه از تو كه چيزي كم نمي شه                   ميدوني زندگي بي غم نميشه

من مي خوام با تو باشم رها بشم از اين قفس      ميدوني سخت شده واسم ديگه كشيدنه نفس

ولي تو دلت هواي ديگه داشت                          پيش اون يكي بار نواي ديگه داشت

من گفتم شايد بميره اون يكي يار                   بد دوباره تو بياي بگي منو ميخواي

حالا بميره يا كه بره فرغي نمي كمنه واسم           هرچي ميشه بزار بشه آخه يه زماني يارم ميمرد واسم

قبلنا بهم ميگفت خيلي دوستت دارم تورو              حالا كه پيشش ميرم ميگه از پيشم برو

بد بهش ميگم چي شد دوستيه ما                      اين بودش قل قرارمون تو كوچه ها

اونجا شاهد بودن همه گلايه لاله                  ميدوني زندگي كردن  بي تو برام  محاله       

چرا يادت نمياد لب ساحل روي شونم          بهم گفتي دوستت دارم گفتم ميدونم                

نمي دونم كي تموم ميشه گلايه هام          ولي كاش ميشد يه روز برگرديو بگي منم تورو ميخوام

 

شعر عاشقانه . عشق

سلام به همه دوستایه گل قدیمی خوب هستید اینم یه شعر البته اسم شاعرش نمی دونم چیه

اگه قبلا خونده بودید معضرت

سلام اي كهنه عشق من كه ياد تو چه پا برجاست

سلام بر روي ماه تو عزيز دل سلام از ماست

تو يك روياي كوتاهي دعاي هر سحر گاهي

شدم خواب عشقت چون مرا اينگونه ميخواهي

من ان خاموش خاموشم كه با شادي نمي جوشم

ندارم هيچ گناهي جز كه از تو چشم نمي پوشم

دو غم در شكل اوازي شكوه اوج پروازي

نداري هيچ گناهي جز كه بر من دل نمي بازي

مرا ديوانه مي خواهي ز خود بي گانه ميخواهي

مرا دل باخته چون مجنون ز من افسانه مي خواهي

شدم بيگانه با هستي ز خود بي خودتر از مستي

نگاهم كن نگاهم كن شدم هر انچه ميخواستي

بكش اي دل شهامت كن مرا از غصه راحت كن

شدم انگشت نماي خلق مرا تو درس عبرت كن

نكن حرف مرا باور نيابي از من عاشق تر

نميترسم من از اقرار گذشت اب از سرم ديگر

سلام اي كهنه عشق من كه ياد تو چه پا بر جاست